‘Die tv van jou, heeft een kont groter dan morgen de hele dag!’ aldus m’n vader. Ik vond dat allemaal nog wel meevallen, net als m’n eigen kont zie je er weinig van als je me van voren aankijkt. Ik kon nog prima een poosje met die dikke tv. Al kreeg ik wel steeds vaker commentaar op het vintage model en werden films niet meer bij mij gekeken, mocht wat mij betreft de dikke tv nog wel even blijven.
Daarnaast, ik ben nooit zo goed met veranderingen. Totdat m’n vader besloot het mij cadeau te geven, zo’n platte tv. Daar had ik dan weer niets tegen in te brengen, zo’n mooi cadeau dat mag je niet in de bek kijken natuurlijk.

Ik was even de laatste keer dat ik samen met m’n vader ging winkelen vergeten, toen ik werd aangezien voor zijn te jonge vriendin. En ook dit keer merkte ik weer dat de mannen goedkeurend knikten richting m’n vader en de vrouwen hoofdschuddend wegkeken. Dat arm in arm lopen was toch niet zo’n goed plan achteraf. Maar we hadden het leuk!

Het BCC mannetje liet ons de verschillende tv modellen zien en we kozen het toestel dat volgens m’n vader het scherpste beeld had, met een mooie platte kont natuurlijk. Ik vond ze allemaal prachtig dus de keuze liet ik aan hem over. Over een weekje ben ik helemaal up to date tv-technisch gezien, er komt zelfs een mannetje de hele toestand installeren. Ik kijk er naar uit! Naar de nieuwe tv dan, niet specifiek naar het installatie mannetje.