Oorlogen, natuurrampen en andere extremen gingen lange tijd aan ons voorbij. Wij waanden ons onaantastbaar. Ons overkomt dit niet, niet in het westen. Ver van ons bed.

Inmiddels beseffen wij hoe het kan voelen om in angst te moeten leven. Angst voor gevaar dat op ons afkomt. Onbekend, groots en als je niet oppast een moordenaar. Het kan ieder moment toeslaan.

Dit kan ons allemaal raken. Jouw vader, jouw moeder, jouw broer, jouw zus, jouw kind, jouw vriend, jouw vriendin, jouw geliefde. Niemand is onaantastbaar, onsterfelijkheid bestaat niet.

Wat is de waarde van rijkdom als je jouw kostbaarste ‘bezit’ kunt verliezen.

Naast al wat Corona ons op dit moment afneemt zijn er ook positieve berichten. Corona weet ons te verbinden, zij het op een afstand van 1,5 meter.
Corona maakt dat wij trots en dankbaar zijn voor al die harde werkers in cruciale beroepen en al die andere mensen die extra hard werken in deze periode. Corona geeft ons een saamhorigheidsgevoel, maakt dat wij meer naar elkaar omkijken. Geeft ons het wij-gevoel.

Corona maakt geen onderscheid. Kiest niet tussen religies. Ziet niet het kruis, de hoofddoek, de keppel of het petje. Corona weet ons allen te vinden. Dit is geen tijd van wij of zij. Er is alleen maar wij.
Wij zijn vatbaar.

Wat is het dat het Universum ons duidelijk wil maken?