De eerste paar keer dat ik richting de Bootcamp club vertrok, speelde de tune van Rocky als vanzelf in mijn hoofd. Ik waande mij Rocky Balboa richting training voor het gevecht. Vol goede moed en positieve energie toog ik steevast naar de club. De keren dat ik terugkwam van de Bootcamp club, voelde ik mij als de gebruikte vaatdoek op mijn aanrecht; stinkend en verkreukeld. Soms kon ik de energie nog niet eens opbrengen om meteen onder de douche te stappen, moest ik daar kracht voor verzamelen. Het is zelfs een keer voorgekomen dat ik direct na het trainen met kleren en al op bed stortte om bij te komen.

Het goede nieuws is wel dat de knop om is en ik het gezonde eten weer heb herontdekt. Zelfs de koelkast op kantoor heb ik volgestouwd met groenvoer om de werkdagen gezond door te komen. En daar knap ik lekker van op! Ik heb mezelf wel een verbod opgelegd om de kantine te betreden. Al hebben ze nog zoveel gezonde happen staan, het enige dat ik zie zijn kroketten en bij het zien van kroketten sta ik niet voor mezelf in.

Op vrijdagen moeten we ons gewicht invullen. Er werd nog voorgesteld om de excelsheet met daarin je gewichtsafname te plaatsen in de groepsapp, maar ik heb aangegeven dat er grenzen zijn. Het delen van mijn gewicht valt in dezelfde categorie als het delen van een bikinifoto; gaat niet gebeuren. Alhoewel, mocht die killerbody er ooit écht komen, dan ben ik in staat een abri van mijzelf in bikini bij de plaatselijke bushalte te laten plaatsen. Maar tot die tijd, no pictures please!

Ik kan niet anders zeggen dan dat het trainen met zo’n groep wel motiveert. Sterker nog, ik probeer álles uit mezelf te halen om een beetje mee te kunnen komen en niet de slechte scores te halen. De trainer schrijft namelijk alle scores op een whiteboard en het wil wel eens gebeuren dat de scores ook in de groepsapp terecht komen. Het kan natuurlijk niet zo zijn dat ik dan onderaan eindig. Al moet ik bekennen dat het laatst wel een keer het geval was. Ter verdediging, ik had alleen maar een bakje yoghurt gegeten in de uren voor de training. Na afloop was ik zó kapot dat de tranen over m’n wangen liepen. De groep dacht waarschijnlijk dat ik moest janken om mijn slechte scores. Mijn hele zelf gewaande reputatie van Rocky direct naar de maan. Sindsdien probeer ik voor de training toch maar iets te eten wat energie geeft (Popey raadde mij spinazie aan).

Het is inmiddels week 4 van de 10 en het valt me niet tegen. Als ik de momenten van extreme uitputting na de training, honger tussendoor en de spierpijn even wegdenk dan. Ik zet de tune van Rocky de komende weken maar even op repeat. Zo lang ik mij Rocky waan, win ik dit gevecht!